Conrad Kelten

Conrad Kelten, of vaker Conrad Celtis, Duits Latijnse dichter.

Hij reisde naar Duitsland om te leren en Italië, ontvangen op zijn terugkeer poëtische kroon van keizer Frederik III, Heilige Roman Keizer, en werd benoemd door Maximiliaan I, Heilige Roman hoogleraar welsprekendheid op de universiteit van Wenen en de bibliothecaris.

Celtis, algemeen beschouwd als de "Duitse humanist" par excellence, opgericht verschillende wetenschappelijke verenigingen. Hij was mede-oprichter, met Filippo Buonaccorsi zei Kallimach, een literaire samenleving in Polen, Sodalitas Litteraria Vistulana in Krakau, de oprichter van de oudste literaire samenleving van Duitsland, de Societas Litteraria rhenana in Heidelberg en Sodalitas litteraria Danubiana, onder anderen. Epistolaire productie, zoals die van Erasmus, is een waardevolle getuige van de ontwikkeling van het humanisme.

Zijn lyrische gedichten in het Latijn, het imiteren van de stijl van Ovidius en Horatius: de meest bekende zijn de Quatuor libri Amorum, boek geïllustreerd door Albrecht Dürer.

Celtis was niet alleen de grootste dichter van zijn tijd in Duitsland, maar het maakte ook werk van de geograaf en uitgever. Hij herontdekt de beroemde Tabula Peutingeriana, een picturale kaart van het Romeinse Rijk, en bewerkt de eerste geschriften van dichter othonienne Roswitha von Gandersheim. Hij gaf ook de werken van Seneca en Duitsland van Tacitus. Hij schreef epigrammen en poëzie Verdrag.

Tot slot moeten we de grote nationalistische werk vroeg, Germania illustrata, een encyclopedie die streeft naar alle wetenschappelijke kennis van zijn tijd te koppelen in de geschiedenis van Duitsland noemen. Hij schreef zich Germania Generalis deel en deel van Neurenberg, "Van het originele situ en moribus institutis Norimbergae libellus". Onder zijn medewerkers in dit project zijn de namen van Johannes Aventinus en Beatus Rhenanus.

Hij droeg sterk te verspreiden in zijn land een voorliefde voor literatuur, ontdekte de Fabels van Phaedrus en Konrad Peutinger Tafel en verliet vele geschriften waaronder merken we:

  • Ars versificandi, Neurenberg, 1487;
  • Amorum lib. IV, Neurenberg, 1502;
  • Odatπn lib. 17, Straatsburg, 1513.